Podsłuchujemy internetowy głuchy telefon: listy łańcuszki, miejskie legendy, pogłoski, mistyfikacje, faktoidy, owcze pędy i koty w butelkach.

Opowieści o szczurach i innych gryzoniach znajdowanych w potrawach serwowanych przez sieci fast food są znane na całym świecie. W wersji amerykańskiej ofiarą takich legend miejskich pada na ogół dobre imię sieci Kentucky Fried Chicken (KFC), stąd też mówi się często ironicznie o „Kentucky Fried Rat” [1] [2].

W Polsce w takich razach wspomina się raczej o jadłodajniach sieci McDonald's (pewnie po prostu dlatego, że McDonald's jest w Polsce bardziej popularny niż KFC):

Np. znajomy opowiedział mi kiedyś historię swojej kuzynki. Po pierwszej wizycie w tym lokalu miała zatrucie żołądkowe. Po drugiej wizycie i konsumpcji, którejś z MacKanapków zapuchło jej podniebienie. Interwencja lekarza zakończyła się usunięciem z podniebienia.... szczurzego pazura!! [3]

Równie często jak pazur szczura w jedzenie widywany jest ząb tego gryzonia:

Kiedyś kolezanka poszla do McShita i zjadla cheesburgera . Coś jej miedzy zeby weszlo , nie mogla tego wyjąć . Poszla do dentysty . Dentysta stwierdził że to ząb...szczura. [4]

Ciekawy, że motyw interwencji dentystycznej nie pojawia się - o ile mi wiadomo — w amerykańskiej wersji legendy. Znana mi literatura folklorystyczna odnotowuje szwedzką legendę z udziałem dentysty, tyle że w tym wypadku chodziło nie o hamburger czy cheeseburger, lecz o pizzę. [5]

szczur w batonie

Znalazłem w internecie jeden odizolowany przypadek opowieści o szczurzym zębie w Snickersie:

Był przypadek, że jeden mężczyzna w batonie Snickers znalazł Ząb Szczura i zgłosił ten fakt i dostał duże odszkodowanie. Jest to historia prawdziwa. [6]

Ta wersja jest fabularnie mniej rozbudowana niż wyżej cytowane, może odwołuje się do rzeczywistych wydarzeń...

ponura rzeczywistość

... bo też szczurze zęby bywają znajdowane w produktach żywnościowych, donosi „POLSKA Dziennik Zachodni”:

Szczurze zęby i mysie odchody w wyrobach garmażeryjnych oraz larwy w mleku dla dzieci - takie niespodzianki znaleźli inspektorzy z Inspekcji Handlowej w Katowicach, podczas kontroli towarów oferowanych klientom.

- Z zębem gryzonia zgłosiła się do nas jedna z klientek. Znalazła go podczas jedzenia kaszanki. Gdy nasi pracownicy rozkroili wędlinę ww wskazanym sklepie, okazało się, że szczurzych zębów jest więcej. Nie jest wykluczone, że szczur w czasie produkcji kaszanki stracił nie tylko uzębienie, ale i... życie [7]

etniczny pazur

Motyw „drapania w gardle” pojawia się w opowieściach odnotowanych przez etnolożkę Renatę Hołdę, tym razem zamiast międzynarodowych sieci fast foodu mamy cudzoziemskie jadłodajnie:

Krążyły również opowieści — pół żartobliwe, pół wpisujące się w ciąg informacji traktowanych jako wiarygodne, o mężczyźnie, którego po obiedzie w wietnamskim barze „drapało w gardle”. Chcąc poczuć się lepiej, wywołał nudności i wtedy okazało się, że przeszkadzały mu… kocie pazurki. [8]

Z kocimi pazurkami zamiast szczurzymi i bez dentysty wkraczamy chyba już na teren innej legendy miejskiej…

podobne legendy

• nasienie w fast foodzie
• szczur w wózku
• żarówka w ustach
• biała plamka na spodzie hamburgera

przypisy

[1] Jan Harold Brunvand, The vanishing hitchhiker: American urban Legends and their meanings, W.W. Norton & Company, New York, London, 1981, s. 81-84

[2] Snopes.com, Critter Fritter http://www.snopes.com/horrors/food/friedrat.asp [dostęp 24 września 2008]

[3] wypowiedź internauty „wojt” na forum.poolbilard.pl, 17 września 2006, http://forum.poolbilard.pl/viewtopic.php?t=107

[4] wypowiedź internauty „Banalny” na forum T.Love, 2 sierpnia 2005, http://www.t-love.art.pl/forum/read.php?1,87088,page=1

[5] Jan Harold Brunvand, Be afraid, be very afraid: the book of scary urban legends, W.W. Norton & Company, New York, London, 2004, s. 230

[6] wypowiedź internauty „Skeba”, 25 grudnia 2007, http://www.4clubbers.pl/1017020-post33.html

[7] Agata Pustułka, Sprawdzaj, co jesz!, „POLSKA Dziennik Zachodni”, 26 lipca 2008, http://tychy.naszemiasto.pl/wydarzenia/879777.html [data dostępu: 24 września 2008]

[8] Renata Hołda, „Kot po kantońsku”. O medialnych sensacjach i współczesnych formach folkloru, „Lud”, t. 90, 2006, s. 111