Podsłuchujemy internetowy głuchy telefon: listy łańcuszki, miejskie legendy, pogłoski, mistyfikacje, faktoidy, owcze pędy i koty w butelkach.

Maria Kobielska, czytelniczka atrapy.net, zechciała podzielić się pewną opowieścią [1]:

Usłyszałam [tę legendę] kilka lat temu jako autentyk od koleżanki — akcja miała się dziać w Krakowie, a głównym bohaterem był bodaj wręcz jej ówczesny narzeczony. Niedługo później natknęłam się na równie autentyczną wersję, z Wrocławiem w roli tła. Odtąd opowiadam ją jako dowcip, bo puenta jest dobra, a dodatkowo można wspomnieć o okolicznościach i pozastanawiać się nad funkcjonowaniem takich historii.

Sama legenda jest taka:

Grupa młodych mężczyzn spotkała się towarzysko, głównym punktem programu było palenie marihuany. W stanie takiego odurzenia jak wiadomo można mieć różne pomysły, oni akurat postanowili wybrać się na nocną przejażdżkę po mieście, zdaje się, że maluchem, zabierając ze sobą oczywiście pozostałe „palenie”. Dojechali do jakiegoś ronda, gdzie ich pomysły przybrały nowy kształt: postanowili mianowicie przejechać się po nim tyłem, pod prąd. Jakie było ich zdziwienie, kiedy po kilku okrążeniach zupełnie nieoczekiwanie spostrzegli, że powodują właśnie lekką stłuczkę z samochodem, którego kierowca i pasażer patrzą na nich zza szyby z krańcowym zaskoczeniem, nie wierząc własnym oczom. To jednak nie koniec kłopotliwej sytuacji - z niezwykłą intuicją na scenie wydarzeń pojawia się patrol policyjnej drogówki; funkcjonariusze wysiadają, podchodzą do owego drugiego samochodu i wdają się w rozmowę z kierowcą. Nasi weseli bohaterowie nie do końca potrafią zebrać myśli, ale doskonale świadomi są sytuacji, w której obciąża ich nie tyle sama stłuczka, co stan wskazujący na coś gorszego, niż spożycie oraz posiadanie niebagatelnej ilości narkotyków, co za chwilę musi wyjść na jaw. Funkcjonariusz zbliża się do malucha, kierowca chcąc nie chcąc otwiera okno. Policjant klepie go po plecach ze słowami: „Nie przejmujcie się, chłopcy, tamci goście są kompletnie pijani, twierdzą, że jechaliście po rondzie do tyłu!...”

Historyjka wydaje się być bardzo popularna, w internecie bez trudu można wyszperać kilkadziesiąt wystąpień opowieści [2]. Jeśli w ogóle precyzuje się markę samochodu „dowcipnisiów”, jest to faktycznie maluch. Często opowieść wiązana jest z Opolem, czasami pojawiają się inne miasta, np. Łódź [3] (dorzućmy jeszcze Kraków i Wrocław z przytoczonego wyżej maila), na ogół jednak nie precyzuje się miasta.

Historia o odurzonych użytkownikach ronda opowiadana jest niekiedy jako dowcip, bywa jednak, że nawet jeśli przytaczana jest w „wysypisku” kawałów, opatrywana jest komentarzem „autentyk”, „podobno autentyczne wydarzenie” itp.

Identyczna historia — no może nie, że w maluchu... — opowiadana jest u naszych zachodnich [4] i południowych [5] sąsiadów.

podobne legendy

• impreza na nartach

przypisy

[1] e-mail z 8 marca 2009 roku

[2] np.: Anegdota, wpis na blogu pmaciolek@jabberpl.org, 21 maja 2005, http://przemek.jogger.pl/2005/05/21/anegdota/, data dostępu: 8 marca 2009

[3] Historyjka z ronda, Interaktywna Witryna Łódzka, http://elpublika.pl/Ciekawostki/Historyjka-z-ronda/, data dostępu: 8 marca 2009

[4] Rolf Wilhelm Brednich, Pinguine in Rückenlage. Brandneue sagenhafte Geschichten von heute, München 2004, str. 60

[5] Petr Janeček, Černá sanitka: druhá žeň. Pérák, ukradená ledvina a jiné pověsti, Praha 2007, str. 252