legendy miejskie [89]
listy łańcuszki [419]
- fałszywki [123]
- papierowe [14]
- ideowe [48]
- sentymentalne [158]
- dowcipne [80]
szlagiery [38]
Wisława Szymborska nie potrafiła zinterpretować własnego wiersza zgodnie z maturalnym kluczem. Od jakiegoś czasu bardzo rozpowszechniona jest anegdota, jakoby Wisława Szymborska próbowała kiedyś rozwiązać zadanie maturalne (chodzi o nową maturę) polegające na interpretacji jej własnego wiersza. Podobno Poetka nie zaliczyła tego zadania lub otrzymała niską notę (a to dlatego, że rozwiązała zadanie „po swojemu”, nie według osławionego maturalnego klucza) [1]. Takie wydarzenie nie miało jednak miejsca. Jak zechciał wyjaśnić Michał Rusinek, sekretarz Wisławy Szymborskiej:
Faktycznie, w maju 2009 roku „Dziennik” opisał trudności Jerzego Sosnowskiego w rozwiązaniu — zgodnie z kluczem — zadania maturalnego ze wspomnianym tekstem (choć pisarz by je raczej, koniec końców, zaliczył) [3]. Rok wcześniej „Dziennik” przeprowadził podobny eksperyment — do matury zasiedli Antoni Libera i Marcin Król. (W przeciwieństwie do Sosnowskiego nie interpretowali oni jednak własnych tekstów). Antoni Libera maturę z języka polskiego z trudem zdał, natomiast Marcin Król ją oblał. Przyczyną była rzecz jasna niezgodność odpowiedzi z maturalnym kluczem [4]. Ciekawe, jak poradziliby sobie z maturą pisarze, gdyby pytanie brzmiało „Czym jest odwaga?”. przypisy[1] zob. np.: Łukasz Sawala, Matura 2009: Maturzyści boją się języka polskiego, http://www.mmpoznan.pl/4640/2009/4/29/matura--maturzysci-boja-sie-jezyka-polskiego, data dostępu: 18 października 2009; na całą sprawę zechciał zwrócić moją uwagę Aleksander Adamowski w mejlu z 13 października 2009 [2] mejl z 18 października 2009 [3] Klara Klinger, Bo autor nie wiedział, co miał na myśli, „Dziennik.PL”, 5 maja 2009 [4] Renata Kim, Klara Klinger, Król oblał maturę, „Dziennik.PL”, 5 maja 2008 |
|||
Dosłownie w zeszłym
Dosłownie w zeszłym tygodniu podczas rozmowy ze znajomymi na uczelni padło zdanie, że Wisława Szymborska, interpretując swój wiersz, zdałaby maturę na 60 %. Tak więc, legenda żywa i jak najbardziej rozpowszechniona, przynajmniej w Poznaniu :)
W Łodzi na uniwerku też ;p
W Łodzi na uniwerku też ;p
legenda na AE Katowice
legenda na AE Katowice również
Interpretacja
Ja z kolei znam inna historię i ręczę ze autentyczna bo znam wszystkie osoby z tego opowiadania (byłem uczniem tej osoby, a uczennica jest moja młodszą koleżanką z tego samego liceum).
Też polonistka jak się uwzięła na jakiegoś ucznia to choćby nie wim co wyżej niż na 3 go nie awansowała. (a na marginesie kilku z jej uczniów takich "ulubionych" jest cenionymi nauczycielami polskiego :-). Ale wracajmy do tematu: ta koleżanko chociaż się starała dostawała najwyżej 3+. I to nie to że była cienka z polaka. Kiedyś z rozmysłem przepisała wypracowanie z polskiego z jakiegoś dzieła naukowego autorstwa prof.dra hab.XX. Kiedy dostała zeszyt z oceną, no właśnie 3+ i czerwonymi podkreśleniami rzuciła polonistyce ksiązkę z tym tekstem i powiedziała jej kogo poprawiała. Byle magister (przepraszam magistrów ale ona zasługiwała na to "byle"), poprawiała kogoś kto zasłużył sobie na te profesury (znam jego opracowania i stad wiem). A ocena była taka bo opina profesora nie zgadzała się z opinią polonistki. I niech mi ktoś powie że tak nie jest.
Sam jestem nauczycielem ale informatyki i jeśli uczeń wykona jakieś zadanie, nie metodą którą podałem, ale inną i prawidłowo to nie tylko dostaje niższą ocenę ale wyższą za inwencję twórczą. I chyba tak powinno być.
tylko naucz się pisać po
tylko naucz się pisać po polsku.
Historia na 100% prawdziwa,
Historia na 100% prawdziwa, znam te osoby:
Pewna nauczycielka uparła się na jednego ucznia, też nie dało rady, żeby dostał coś powyżej 3. Raz przepisał pracę dziewczyny, której kilka lat wcześniej ta sama nauczycielka wystawiła za tą prace 5, z tym że ów uczeń poprawił dwa błędy ortograficzne zawarte w pracy, wszystko inne pozostawił bez zmian. I znowu dostał 3.I to bynajmniej nie dlatego, że się nauczycielka zorientowała, że to plagiat (w takim wypadku by go przecież oblała).
Istniej podobna wersja tej
Istniej podobna wersja tej legendy, ale z maturą rozszerzoną z fizyki i profesorami (ze wszelkimi dodatkami typu dr hab. etc.) z uniwersytetów szczecińskiego, gdańskiego i itp. nadmorskich miejscowości uniwersyteckich (w zależności od wersji), w którym kilku nie zdało, kilku ledwo, jeden zdał, ale poniżej XXproc.
Ciekawe, nie słyszałem tej
Ciekawe, nie słyszałem tej wersji.
Ciekawi mnie, jak to się
Ciekawi mnie, jak to się zdaje poniżej XX%. Zakładając, że XX to są dwie dowolne cyfry, to poniżej tego oznaczałoby od 0 do 9. A nawet zakładając, że XX to 20, to i tak się nie zdaje.
Wersja z Miłoszem
Zamiast Szymborskiej był też Miłosz,interpretował ponoć swój własny wiersz swojemu bratankowi(siostrzeńcowi?dziecku znajomemu jakiemuś) na potrzeby upiornej polonistki tegoż dziecka.Nie była to matura,wtedy jeszcze matury zdawano normalnie,nie według klucza.Historia zasłyszana przy okazji interpretacji wiersza Szymborskiej na potrzeby okropnej polonistki...Sama osobiście pisałam koleżance jedną z wielu wersji,niezaakceptowaną zresztą,podobnie jak wszystkie inne,bo nauczyciel (i tylko on)zawsze ma rację...Mam wrażenie,że wersję z Miłoszem również gdzieś czytałam w wersji papierowej,ale mogę się mylić.Możliwe,że to był nawet jakiś z nim wywiad,bo mam skojarzenia z jego wypowiedziami w kwestii zastępowania najnowszej Noblistki na różnych uroczystościach(że ona nietowarzyska,to się Miłosz poświęca,bo ktoś musi reprezentować).
Legenda niestety oparta na fałszywym założeniu
Legenda ta jest niestety oparta na fałszywym założeniu, jakoby zdanie matury polegało na wpasowaniu się w klucz odpowiedzi. Jeśli sprawdzający egzaminatorzy uznają odpowiedź za odpowiednią, przyznają punkty, nawet jeśli nie ma jej w kluczu.
niestety ale nie moga tego
niestety ale nie moga tego zrobic. Klucz to klucz. Na maturze z historii jest tak samo (a wiadomo ze niektore daty sa dyskusyjne)
Historia ma w sobie sporo spekulacji.
Ledwie udało mi się zaliczyć historię w ogólniaku, po tym jak na "pojechałem" po po jakimś powstaniu... pewnie gdybym napisał że Mieszko to Dagome i nie z Piastów a wikingów to bym oblał rok :-)
Kilka lat temu widziałam
Kilka lat temu widziałam reportarz w telewizji, kiedy Szymborska wypowiadała się na temat tej matury, której właśnie nie zaliczyła, bo nie miała odpowiedzi zgodnych z kluczem, a napisała to anonimowo. Według mnie ta historia jest prawdziwa.
na maturze z polskiego
na maturze też zdawałem porównanie wiersza Kochanowskiego z beznadziejnie skleconą rymowanką Wisławy. Jest sprawą doprawdy przykrą iż zaangażowana w hołdy wobec totalitarnego reżimu Wisława S. znana jest jako bohaterka bzdurnych legend. Cytuję za Wikipedią http://pl.wikipedia.org/wiki/Dyskusja:Wis%C5%82awa_Szymborska "1953 - Rezolucja Związku Literatów Polskich
"W ostatnich dniach toczył się w Krakowie proces grupy szpiegów amerykańskich powiązanych z krakowską Kurią Metropolitarną. My, zebrani w dniu 8 lutego 1953 członkowie krakowskiego Odziału Związku Literatów Polskich wyrażamy bezwzględne potępienie zdrajców Ojczyzny, którzy wykorzystując swe duchowne stanowiska i wpływ na część młodzieży skupionej w KSM działali wrogo wobec narodu i państwa ludowego, uprawiali - za amerykańskie pieniądze - szpiegostwo i dywersję. Potępiamy tych dostojników z wyższej hierarchii kościelnej, którzy sprzyjali knowaniom antypolskim i okazywali zdrajcom pomoc, oraz niszczyli cenne zabytki kulturalne. wobec tych faktów zobowiązujemy się w twórczości swojej jeszcze bardziej bojowo i wnikliwiej niż dotychczas podejmować aktualne problemy walki o socjalizm i ostrzej piętnować wrogów narodu - dla dobra Polski silnej i sprawiedliwej." Rzecz dotyczyła kilkunastu księży z Kurii Krakowskiej, których komunistyczne władze fałszywie oskarżyły o szpiegostwo, dywersję i zdradę. Kary jakie zapadły w procesie kurii krakowskiej - trzy wyroki śmierci i dożywocie. Oskarżeni byli w śledztwach torturowani i odzierani z ludzkiej godności. Rezolucja, podpisana wówczas m.in. przez Szymborską, ukazała się w chwili, gdy skazani oczekiwali na wykonanie wyroku w celach śmierci..."
Uwaga moja dotyczy też wymienionego tu Czesława M (vide moim zdaniem dość łagodny szkic Sergiusza Piseckiego "Były poputczik M" http://www.scribd.com/doc/40408277/By%C5%82y-poputczik-Mi%C5%82osz czy też późniejszy o pół wieku równie ostrożny Jacka Trznadla http://www.jacektrznadel.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=12...)
Zbrodnie wojenne i przeciwko ludzkości (a do takich należą zbrodnie stalinowskie) są wedle Konwencji ONZ z 1968 r nieprzedawnialne bez względu na to co mówi prawo miejscowe.
Jeśli o Miłosza (i nie
Jeśli o Miłosza (i nie tylko), to polecam ciekawy artykuł z "Rzeczpospolitej" - http://www.rp.pl/artykul/691572.html (niestety za płaćmurem).
Moja historia...
... jest taka, że z kolegą ściągnęliśmy z internetu w liceum to samo wypracowanie, nie zmieniając kompletnie jego treści. On dostał 1, ja 3.
Jest w tym sporo prawdy!
1) Szymborska w jednym z wywiadów powiedziała, że startowała w konkursie na interpretację swojego wiersza i nie przeszła nawet pierwszego etapu.
2) co do oceniania: moją roboczą wersję pracy zaliczeniowej przesłałem znajomej, ona innej itd. aż zrobiło się 5 egzemplarzy. Oczywiście profesor się nie zorientował a skala ocen była od 3 do 5. Ja miałem pecha i dostałem 3 za poprawioną wersję
3 co do oceniania II: mieliśmy profesora, "nie do zaliczenia". Zauważyliśmy w czasie wykładów, że nie miał pojęcia o tym co wykładał (na każdej uczelni takiego znajdziesz) więc na egzaminie pisaliśmy czytelnie, bez skreśleń nawet jeśli wychodziła z tego bzdura. Wszyscy zdaliśmy za wyjątkiem jednej dziewczyny, która się nauczyła i niestety wyłamała.
Dodaj nową odpowiedź